Elvis Presley op Vinyl: Wat Zijn Jouw Elvis-platen Echt Waard?

Elvis verkocht platen in aantallen die maar weinig artiesten hebben geëvenaard, dus eerlijk gezegd is de meeste exemplaren vrij gewoon. Drie controles scheiden de paar echt waardevolle exemplaren van de rest, en je doet ze alle drie binnen een minuut, zonder de plaat lang uit de hoes te hoeven halen.

1. Label-periode. Een zwart label met zilverdruk, de hond en grammofoon bovenaan en “Long Play” onderaan wijst op een persing uit 1956–63. Een oranje label betekent 1968–75; een lichtbruin label of een zwart label met de hond bovenaan het label betekent 1976 of later. Alleen de eerste groep haalt de hoge bedragen. Verderop in de datingtabel vind je elke periode terug.
2. Catalogusprefix. LPM staat voor mono en is bij albums uit 1956–63 de eerste persing. LSP is stereo; bij een album uit de jaren vijftig gaat het altijd om een LSP(e)-uitgave, “electronically reprocessed”, vanaf 1962 of later. CAL en CAS zijn budget-albums op Camden, en AFL1, AQL1 en vergelijkbare prefixen zijn uitgaven uit de jaren zeventig-tachtig. Een titel uit de jaren vijftig met iets anders dan LPM is vrijwel altijd een heruitgave.
3. Conditie. Een bedrag uit een prijsgids beschrijft een nette, complete plaat. Een exemplaar met veel ruis of een gescheurde, beschreven hoes levert maar een fractie daarvan op, ongeacht het label. Beoordeel zowel plaat als hoes met onze gids voor het beoordelen van vinyl voordat je prijzen gaat vergelijken.

Weet je niet zeker welke uitgave je in handen hebt? Fotografeer hoes of label met VinylAI: de app herkent de uitgave, waarna je hem kunt vergelijken met de tabel hieronder. Run-out- (matrix)nummers lees je zelf af uit de dead wax — onze gids over run-out- en matrixnummers laat zien waar je moet kijken.

Elke rij vermeldt de plaat, het catalogusnummer, waaraan je de waardevolle versie herkent, en een prijs met bron en datum. “Guide” staat voor een richtprijs uit Goldmine's prijsgids voor Elvis-mono-lp's, gepubliceerd op 22 september 2023 — het bedrag waarvoor een uitstekend exemplaar van precies die variant in de gids genoteerd staat, geen gemiddelde verkoopprijs. “Sold” staat voor een daadwerkelijk geveild bedrag inclusief veilingkosten (buyer's premium), van een openbare veiling die we zelf hebben gecontroleerd.

Lees de tabel per variant, niet per titel. Hetzelfde album staat er zowel voor $2,000 als voor $100, afhankelijk van de hoesdruk en het jaar van de persing — en de meeste exemplaren die je tegenkomt zijn de goedkope variant. We gebruiken hier geen Discogs-marktplaatsprijzen: dat zijn vraagprijzen, geen daadwerkelijke verkopen. De marktkaarten waar in de tabel naartoe wordt gelinkt (bijvoorbeeld LPM-1254) tonen alle run-outs die we voor die persing hebben.

Voordat RCA eind 1955 zijn contract overnam, bracht Elvis vijf singles uit op het Sun-label van Sam Phillips in Memphis. Elke single verscheen zowel op 45 als op 78 toeren, en RCA bracht alle vijf in december 1955 opnieuw uit. De originele Sun-persingen vormen de kern van de lijst met duurste Elvis-platen.

Welk formaat nu zeldzamer is, daarover lopen de meningen uiteen. Record Collector schrijft dat de 78 toeren platen minder opbrengen, maar juist zeldzamer zouden zijn omdat er minder van deze shellac-platen bewaard zijn gebleven. Zij noemen “Milkcow Blues Boogie” de zeldzaamste van de vijf; een veilingbeschrijving van Heritage geeft die titel juist aan Sun 217. Voor de waarde van 78 toeren platen in het algemeen, zie wat zijn 78 toeren platen waard.

Reproducties komen veel voor, en sommige zijn geperst met echte, overgebleven Sun-labels. Zo herken je een Elvis Sun-single die niet origineel is:

• Gekleurd of marmer-vinyl — de originelen zijn alleen op zwart geperst.
• Geen push marks op Sun 209–217. Originelen van deze vier hebben drie kleine ronde afdrukjes op het label; originelen van Sun 223 hebben die juist niet.
• Bij Sun 209 een machinaal gestempelde matrix. De originelen hebben U-128 met de hand in de run-out gekrast.
• Een “sunray”-bedrijfshoes die als origineel wordt verkocht. Elvis' Sun-platen zaten in gewone bruine papieren hoesjes; de sunray-hoesjes zijn pas veel later gedrukt.

Zelfs een Sun-plaat die alle vier de checks doorstaat, laat je toch het beste nog even door een specialist bekijken voordat je er een prijs op plakt — een bevestigd origineel maakt namelijk het verschil tussen een paar tientjes en een bedrag met vier cijfers.

RCA paste tussen 1956 en 1977 meerdere keren het labelontwerp aan, en elke wijziging maakt het mogelijk een persing tot op een paar jaar nauwkeurig te dateren. Dat is belangrijk, want hetzelfde catalogusnummer — LPM-1254 bijvoorbeeld — verscheen in twee decennia op vier of vijf verschillende labels.

De hoes helpt ook. Bij Elvis Presley haalde RCA in 1962 het catalogusnummer uit het logokader, zodat één voorkant zowel voor de LPM- als de LSP-editie kon dienen, en op sommige hoezen werden songtitels toegevoegd (Elvis' Golden Records kreeg die bij de herziening van 1962). Een “RE” of “RE2” op een hoes wijst op een herziene druk van die hoes. Onze algemene gids over eerste persing versus herpersing behandelt dezelfde logica voor andere artiesten.

Elvis' albums uit de jaren vijftig werden opgenomen en voor het eerst uitgebracht in mono; RCA perste pas vanaf 1958 stereo-lp's. In februari 1962 bracht RCA de vroege albums — Elvis Presley, Elvis, Elvis' Golden Records en 50,000,000 Elvis Fans Can't Be Wrong — opnieuw uit als LSP-xxxx(e), met op de achterkant de tekst “From the originators of electronically reprocessed stereo”. Dat is gesimuleerde stereo, gemaakt van de monomaster. Voor de waarde betekent dit:

• Albums uit 1956–59: het LPM-monovoorbeeld is het exemplaar met waarde. LSP(e)-exemplaren zijn algemeen verkrijgbaar; de uitzondering zijn de allereerste (e)-hoezen die gedrukt werden zonder de “(e)”, waarvan er in juni 2013 een op eBay verkocht werd voor $236.50.
• Soundtrack- en studioalbums uit de jaren zestig zoals Blue Hawaii (oktober 1961) verschenen op dezelfde dag in echte mono én stereo, dus geen van beide is een herpersing van de andere.
• Albums uit 1968: mono-lp's werden uitgefaseerd, en RCA bracht zeer weinig mono-exemplaren uit van Elvis' Gold Records, Volume 4 (LPM-3921). De Goldmine-gids van 2023 zet die mono-editie op $3,000 en de mono-versie van Speedway (LPM-3989) op $3,500 — bij de hoogste bedragen voor een regulier Elvis-lp.

De regel keert dus om naarmate de tijd verstrijkt. Bij een vroeg album zoek je naar mono; bij een album uit 1968 is het juist het mono-exemplaar dat moeilijk te vinden is.

Op de vraag "welke Elvis-singles zijn geld waard" is het antwoord kort: de originele Sun-platen, daarna een dunne laag vroege RCA-singles in sterke staat, promo's en picture sleeves. Gewone RCA-hitsingles werden in miljoenenoplage geperst; Record Collector taxeerde latere Amerikaanse exemplaren van de grote hits op £20-40.

Twee dingen om te checken bij een RCA-single:

• Prefix. Originele RCA Victor-singles hebben een 47-nummer. 447-nummers (447-0600 tot en met 447-0685) horen bij de Gold Standard-serie — herpersingen van eerdere hits die RCA van 1958 tot 1959 op de markt hield, eerst op zwart, dan oranje, rood en weer zwart label. Ze zijn minder waard dan de 47-originelen.
• Matrix. RCA 47-singles hebben een machinaal gestempeld matrixnummer. Een handgeschreven matrixnummer is een waarschuwingssignaal voor een bootleg.

Een papieren picture sleeve is vaak belangrijker dan de plaat zelf. Volgens Record Collector kan een sleeve een single van £20 optillen naar het segment van £40-75, en een sleeve in goede staat kan de waarde van een plaat verdubbelen. Ook ongewone formaten vallen op: Compact 33-singles uit 1961 (7 inch, klein gat, 33⅓ toeren) met picture sleeve brachten bij Rockhurst in augustus 2026 $230 en $488.75 op. Voor singles van andere artiesten, zie de duurste singles.

De plaat achter het beroemde bedrag van $300,000 wordt vaak foutief aangeduid als een Sun-45 van "That's All Right". Dat klopt niet. Het ging om Elvis' allereerste opname, het acetaat van "My Happiness" uit 1953, een uniek plaatje dat hij liet snijden bij de Memphis Recording Service. Dit zijn de resultaten die we konden verifiëren, met datum en veilinghuis:

Jack White werd in maart 2015 bekendgemaakt als koper van "My Happiness", en zijn label Third Man Records bracht op 18 april 2015 een facsimile uit voor Record Store Day. Unieke acetaten spelen in een heel andere categorie dan wat een verzamelaar thuis kan bezitten: het zijn eenmalige exemplaren. Onder de reguliere uitgaven ligt het plafond bij de Sun-singles in topstaat en de mono-zeldzaamheden uit de waardetabel. Voor het bredere plaatje over alle artiesten, zie de duurste lp's.

Schaarste bepaalt de prijs van platen, en de meeste Elvis-platen zijn niet schaars. Vier factoren brachten tientallen miljoenen exemplaren in omloop:

• Hits bleven verkrijgbaar. Alleen al Elvis' Golden Records is 6× platina gecertificeerd. Albums die decennialang op opeenvolgende labels zijn geperst, zijn in enorme aantallen bewaard gebleven.
• Budgetlijnen. Van 1968 tot 1975 bracht RCA Camden Elvis-compilaties uit tegen een lage prijs, meestal met mindere soundtrackmateriaal uit de jaren zestig. In 1975 verhuurde RCA de herpersrechten aan Pickwick.
• Platenclubs. Clubuitgaven hebben hun eigen nummers — de uitgave Elvis Sings for Children and Grownups Too uit 1978 heeft bijvoorbeeld het clubnummer R 143637 op de hoes gestempeld.
• Augustus 1977. Nadat Elvis op 16 augustus 1977 overleed, meldde Billboard dat de persfabrieken van RCA op volle toeren draaiden; de fabriek in Indianapolis kon, 24 uur per dag draaiend, 250,000 lp's of 200,000 singles per dag produceren. Een groot deel van die productie ligt nu nog in dozen op zolders.

Tel daar de LSP(e) stereo-herpersingen en de oranje-label persingen uit de jaren zeventig bij op, en het patroon is duidelijk: een veelvoorkomende titel op een latere persing, met gebruikssporen, levert maar een paar dollar op. Dat zegt niets over de muziek. Het geeft alleen aan hoeveel exemplaren er bestaan. Dezelfde redenering staat in onze gids over het herkennen van zeldzame platen.

Moody Blue (AFL1-2428), uitgebracht in juli 1977, enkele weken voor Elvis' overlijden, is de plaat die het vaakst verkeerd wordt ingeschat. Het doorschijnende blauwe vinyl oogt bijzonder, maar blauw was juist de standaarduitgave en exemplaren zijn volop verkrijgbaar. De zeldzame variant is een Amerikaanse persing op zwart vinyl. Onze gids Moody Blue blauw vs zwart legt uit hoe je ze uit elkaar houdt en zet de verkopen op een rij die wij gevonden hebben.

Elvis' Golden Records telde tussen 1958 en 1984 uiteindelijk vijf delen. Alleen de eerste persingen van de vroege delen en de mono-versie van Volume 4 hebben echte waarde; onze Golden Records-gids zet elk deel naast de kenmerken van een eerste persing.

Elvis' Christmas Album bestaat in drie heel verschillende vormen: de gatefold-editie LOC-1035 uit 1957 met boekje ($1.000–1.500 volgens de Goldmine-prijsgids), de heruitgave LPM-1951 uit 1958, en de budgetuitgave CAL-2428 op Camden uit 1970. Welke je in handen hebt en wat die waard is, lees je in de waardegids voor Elvis' Christmas Album.

Kies de verkoopplek die bij de plaat past:

• Sun-singles, acetaten, verzegelde vroege lp's, zeldzame mono-varianten: een gespecialiseerd veilinghuis. Rockhurst hield op 15 augustus 2026 een speciale Elvis-veiling ("The Auction on Elvis Presley Blvd."), en ook Graceland organiseert eigen veilingen. Veilinghuizen documenteren de kavel grondig en bereiken serieuze verzamelaars.
• Nette vroege RCA-lp's en singles tussen $30 en $300: een online marktplaats waar je de variant en de staat nauwkeurig kunt omschrijven. Vergelijk platforms in de beste plekken om platen online te verkopen.
• Dozen met veelvoorkomende titels: een lokale platenzaak of verkoop in bulk. Elke plaat apart prijzen levert zelden genoeg op voor de tijd die het kost.

Fotografeer voordat je iets te koop zet het label, beide kanten van de hoes en de matrix in de uitloopgroef, en vermeld het catalogusnummer en de variant in de titel. Kopers zoeken namelijk op LPM-nummer. Onze stappengids hoe verkoop je platen behandelt kosten, beoordelen en verzenden, en elke Elvis-uitgave op VinylAI Market heeft een eigen pagina waar een verkoper een exemplaar kan aanbieden.

Op 16 augustus 2027 is het precies vijftig jaar geleden dat Elvis overleed. Graceland kondigde in augustus 2024 een driejarig 'Road to 50'-programma aan, dat naar deze mijlpaal toewerkt; op 12 oktober 2026 waren de data van Elvis Week 2027 en eventuele herdenkingsheruitgaves nog niet bekendgemaakt. Zodra dat wel gebeurt, werken we deze pagina bij.

Wat we wel met zekerheid kunnen zeggen, is wat er in 1977 gebeurde. De vraag naar zijn catalogus steeg meteen: Billboard meldde op 27 augustus 1977 dat de RCA-fabrieken, zowel in de VS als daarbuiten, op volle capaciteit draaiden, en Moody Blue klom naar de derde plaats en werd op 12 september 1977 Goud en Platina gecertificeerd. Die piek in vraag verklaart precies waarom persingen uit de late jaren zeventig tegenwoordig zo algemeen voorkomen.

Wij doen geen prijsvoorspellingen rond deze herdenking, en wees op je hoede voor wie dat wel doet. Een gedateerd veilingresultaat is bewijs; een voorspelling niet. Wil je verkopen, dan bieden gespecialiseerde Elvis-veilingen zoals de augustusveiling van Rockhurst een openbaar, gedateerd podium, en de waardetabel hierboven laat zien of jouw plaat daar thuishoort.